برندهای پیانو

برندهای پیانو


کدوم پیانو رو بخریم که هم قیمتش خوب باشه هم کیفیتش؟

این سوالیه که بلااستثنا هر کسی که می‌خواد باهام کلاس برداره می‌پرسه. و خب کاملا طبیعی هم هست (نمی‌شه که رو هوا کلاویه ها رو فشار داد!). بخاطر همین تصمیم گرفتم یک مطلبی رو براش آماده کنم تا بتونه راهنمای کسایی باشه که قصد خرید پیانو دارن.

اگر والدینی هستین که می‌خواین برای فرزندتون پیانو تهیه کنین، اول از همه، قبل هر کاری مطمئن بشین که فرزند شما واقعا می‌خواد که این رشته‌ی موسیقی رو ادامه بده! ببینین، بیاین واقع بین باشیم. پیانو گرونه! و بچه‌ی شما احتمالا به سه دلیل این ساز رو انتخاب کرده. احتمال اول اینه که تحت جو خاصی این انتخاب رو کرده، یعنی مثلا هم سن سالاش می‌رن کلاس پیانو و یا خواننده‌ی مورد علاقش پیانو می‌زنه، یا مثلا فیلم یا انیمیشنی دیده که توش شخصیت اصلی پیانو می‌زده. اگه بر این اساس فقط می‌خواد پیانو یاد بگیره ما این رو جزو دسته‌ی تمایل بر اساس جَو دسته بندی می‌کنیم. اینا بعد یک مدت خسته می شن و پیانو رو می‌ندازن کنار.

احتمال دوم اصرار خود والدین هستش. بیاین قبول کنیم که پیانو ساز خیلی زیباییه، هم نمای زیبایی به خونتون میده هم حس خوبیه وقتی می‌بینین بچه تون داره پیانو یاد می‌گیره، ولی هر چقدرم پولدار باشین و براتون مهم نباشه قیمت پیانو، وقتی فرزندتون رو به اصرار مجبور به یادگیری یکی از آلات موسیقی می‌کنین، خب اون بچه اگه علاقه ای نداشته باشه شما هر  کاری هم بکنین نمی‌تونین بعد از یک مدتی به این کار مجبورش کنین. به خودتون میاین می‌بینین فقط دارین الکی هزینه کلاس می‌دین. بعد از این هم که دیگه بچه تون کلاس نرفت پیانو می شه براتون آینه دق! درسته که می‌تونین بفروشینش یا حالا هر کاره دیگه ای، ولی خب در کل اصلا کار درستی نیست فرزندتون رو به کاری مجبور کنین که خودش هیچ علاقه ای بهش نداره (مثل اونایی که محبور می‌کنن بچه هاشون پزشکی قبول شن. خب دوست نداره آقا جان!).

احتمال سوم هم اینه که بالاخره بچه تون تخت جو خاصی با پیانو آشنا شده (بالاخره یک جایی این آشنایی باید شروع بشه!) ولی واقعا علاقه هم داره. یعنی شما اینو توی بچه تون می‌بینین که واقعا اشتیاق داره و واقعا می‌خواد که براش تلاش کنه.

حالا بعضی پدر مادرها می‌گن از کجا بفهمیم استعداد داره؟

ببینین شما نباید خودتون رو محدود به دیدگاهی به اسم استعداد بکنین!

یک استعداد مهم تری وجود داره به اسم استعداد تلاش کردن! اگه شما اینو توی بچه‌ی خودتون می‌بینین که اگه چیزیو که دوست داره براش تلاش می‌کنه پس بهش اجازه بدین که بال هاشو برای یادگیری پیانو باز کنه.

اگر شما فرد بالغی هستین که می‌خواین نوازندگی پیانو رو شروع کنین، خب اینقدر بالغ و فهمیده هستین که برین همه‌ی جوانبش رو مطالعه کنین و با ذهن باز این انتخاب رو انجام بدین. پس من خیلی به این دسته گیر نمی‌دم.

فقط باید در نظر داشته باشین که نباید فکر کنین پیانو فقط 4 تا قطعه زدنه و کلا قراره خیلی خوش بگذره و اینا. نخیر! اگه تمرین تکنیکی نباشه دسته شما هیچوقت برای نواختن قطعه های حرفه ای تر و حتی متوسط آماده نمی‌شه. دست خشکه و با تمرین های تکنیکی نرم می‌شه (دیدین این نوازنده های حرفه ای چجوری انگشت هاشون روی کلاویه ها سر می‌خوره، منظورم همون شکلیه). و باید بهتون بگم که این تمرین ها اصلا خوشایند نیستن!

حالا که مطمئن شدین پیانو همون سازیه که واقعا می‌خواین بریم سراغ خریدنش که سخت ترین قسمتشه.

پیانوها به سه دسته‌ی گرند، آکوستیک و دیجیتال تقسیم می‌شن.

پیانو گرند که خب به کار ما نمیاد مگر اینکه شما دلیل خاصی برای خریدنش داشته باشین که در این صورت بهتره با من تماس بگیرین و من شما رو راهنمایی کنم (چون به درده بقیه قطعا نمی‌خوره!).

پیانو آکوستیک هم الان از حدودای 80 90 میلیون شروع قیمتشون هستش. من اینجا یک سری برند معرفی می‌کنم اما قیمتی براشون نمی‌ذارم. چون قیمت ها خیلی متنوع هستش و متاسفانه به خاطر بحث ارز هم دائما قیمتشون در حال نوسانه.

یاماها از شناخته شده ترین برندهای پیانو هستش. این پیانوی ژاپنی کیفیت خیلی بالایی بالایی داره و با بهترین برندهای آمریکایی و اروپایی رقابت می‌کنه. یک سری از این پیانوها توی اندونزی تولید می‌شن ولی خب کیفیت اونایی که توی خود ژاپن تولید می‌شن رو ندارن.

کاوایی هم یک برند ژاپنی هستش (می‌دونستین کاوایی به ژاپنی یعنی خوشگل! البته این فامیلی صاحب کمپانیه، لابد خوشگل بوده!) و ظاهرا قیمت مناسبی هم داره. این پیانو هم مثل یاماها یک سری هاش تو اندونزی تولید می‌شه که کیفیت پایین تری داره.

استین وی اند سانز (با پسراش کار می‌کرده ظاهرا!) یک برند آلمانی آمریکاییه (البته بیشتر آمریکایی) که پیانوهای با کیفیتی تولید می‌کنه ولی گرونه.

سی بک اشتاین هم خیلی گرونه و ساخت آلمان هستش. کیفیتش هم خب مسلما عالیه.

کورگ ماله ژاپنه و کیفیت خوبی داره (در صورتی که تو خود ژاپن تولید شه البته!).

کورزویل یک برند آمریکاییه. کیفیت خیلی خوبی داره. ظاهرا قیمتش رو می‌گن مناسبه ولی موضوع اینجاست که قیمت مناسب از دیدگاه صاحب نظرا یعنی چی!

شونبرن و بلوتنر هم آلمانی هستن، کیفیت خوب و قیمت بالا.

خب برسیم به سمیک. تولید کره‌ی جنوبی. قبلنا خوب بود الان کیفیتش ظاهرا افت کرده. تجربه‌ی شخصیم رو بخوام بگم، بهتره اگه می‌خواین هزینه کنین این پیانو رو انتخاب نکنین. صداش بعد چند سال شیشه طوری می‌شه می‌ره تو مختون. ولی خب این برند هم مثل یاماها تو ایران خیلی شناخته شدست.

پتروف تولید کشور چک هستش. تعریف زیادی ازش نشنیدم. ظاهرا قیمت مناسبی داره ولی می‌گن نسبت به کیفیتش قیمتش بالاست!

پرل ریور هم یک برند چینی هستش. برندهای چینی پیانو زیادن ولی کیفیتشون اصلا تعریفی نداره. شاخ ترینشون ظاهرا همین پرل ریوره که بازم پیشنهاد می‌شه نخرید.

در کل اگه تصمیم دارین هزینه کنین و پیانو آکوستیک بخرین بهتره که از برندهای معتبرتر این لیست پیانوی خودتون رو تهیه کنین.

و حالا برسیم به پیانوهای دیجیتال.

پیانوهای دیجیتال قیمت به صرفه تری دارن. حالا می‌گم به صرفه، یک موقع میرین می‌گردین می‌بینین یاماها یک مدل دیجیتالش 75 میلیونه! خب ما به اونا کاری نداریم!! همین یاماها مدل هایی داره 30 میلیون که با اونا کار داریم.

برای خرید پیانوی دیجیتال پیشنهادم به شما برندهای یاماها، کاوایی، رولند و کورزویل هستش. در مورد یاماها و کاوایی و کورزویل بهتون بالاتر گفتم. خب به طبع تولیدات دیجیتال این برندها هم کیفیت فوق العاده ای دارن.

درمورد برند رولند، این یک برند ژاپنیه و از محبوب ترین برندهای پیانوی دیجیتال هستش. قیمتش هم تقریبا مناسبه.

کلا برندهای خوبی که گفتم رو می‌تونید برید قیمت هاشون رو جستجو کنید و اونایی که با بودجه تون هم خوانی بیشتری داره رو انتخاب کنید.

کلا تو این گرونی، نیازی به پیشنهاد نیست چون تقریبا همه می‌رن سراغ پیانوهای دیجیتال.

پیانوهای دست دوم هم تو بازار هستش ولی خب ممکنه ایرادی داشته باشه که شما متوجهش نشین و صاحب قبلیشم نیاد بهتون بگه (هیچ کس نمیاد بگه ماست من ترشه!). حواستون به این موارد باشه و گول قیمت ارزون رو نخورید.

ببینین اگه تو اینترنت سرچ کنین ممکنه کامل تر از توضیحاتی که من براتون نوشتم رو بیاره براتون. مثلا اینکه تو فلان سال شرکتش تاسیس شد، یا اینکه مثلا استین وی یه مهاجر آلمانی بود که رفت آمریکا و از این حرفا (چی کار کنم خب!). ما به این چیزا کاری نداریم و راستش این اطلاعات کمکی به ما نمی‌کنن. یا اینکه مثلا کدوم نوازنده‌ی معروف کدوم پیانو رو پیشنهاد کرده! مهمه ولی به درد ما نمی‌خوره. چرا؟ چون اینجا قیمت ها نجومیه و پیانوهایی که اونا معرفی می‌کنن خیلی نجومی ترن. ولی این پیانوهایی که من براتون اینجا آوردم همه مورد تایید پیانیست های بزرگی مثل لانگ لانگ هستن پس خیالتون راحت باشه.

موفق باشین!

من برای گوش کردن به موسیقی به حداکثر تمرکز نیاز دارم.

Paulo Coelho

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *